زن نامه!
و این است غم نامه یا همان زن نامه که در قدیم مصداق داشت نه حالا...
با تشكر از كلیه شاعران معلوم الحالی كه مرا در نوشتن این اثر یاری كردند!
و روزی كه به سفارش عمه ام و به همت پدرم با سر به دنیا آمدم! گفتند:
«ز دختر بد اختر شدم در جهان
چه اندر حیات و چه اندر ممات»
و این است غم نامه یا همان زن نامه که در قدیم مصداق داشت نه حالا...
با تشكر از كلیه شاعران معلوم الحالی كه مرا در نوشتن این اثر یاری كردند!
و روزی كه به سفارش عمه ام و به همت پدرم با سر به دنیا آمدم! گفتند:
«ز دختر بد اختر شدم در جهان
چه اندر حیات و چه اندر ممات»
روزی كه در قنداق نخستین لبخند معصومانه ام را زدم گفتند:
«چو در روی بیگانه خندید زن
دگر مرد گو لاف مردی نزن!»
«چو در روی بیگانه خندید زن
دگر مرد گو لاف مردی نزن!»
روزی كه درعالم كودكی برای اولین بار پای مباركم به كوچه باز شد گفتند:
«زن چو بیرون رود بزن سختش
خودنمایی كند بكن رختش!»
«زن چو بیرون رود بزن سختش
خودنمایی كند بكن رختش!»
روزی كه اولین لقمه نان را در خانه پدری ام میل فرمودم گفتند:
«زنان را از آن نام آید بلند
كه پیوسته در خفتن و خوردن اند»
«زنان را از آن نام آید بلند
كه پیوسته در خفتن و خوردن اند»
روزی كه از معلم انشای مان كه همان عمه ام بود اولین و آخرین بیست زندگی ام را گرفتم گفتند:
«او كه بی نامه نامه تاند كرد
نامه خوانی كند چه داند كرد!»
«او كه بی نامه نامه تاند كرد
نامه خوانی كند چه داند كرد!»
روزی كه به تحریك عمه ام كه همیشه می گفت من خیلی با نمكم احساس طنز نویسی كردم گفتند:
«زن مستور شمع خانه بود
زن شوخ آفت زمانه بود!»
«زن مستور شمع خانه بود
زن شوخ آفت زمانه بود!»
روزی كه صدای اولین تپش های عاشقانه قلبم تا چند محله آنور تر را لرزاند گفتند:
«مبادا كس كه از زن مهر جوید
كه در شوره بیابان گل نروید»
«مبادا كس كه از زن مهر جوید
كه در شوره بیابان گل نروید»
روزی كه نزدیك بود جوانی كنم! گفتند:
«دختر كه رسید به بیست
به حالش بباید گریست!»
«دختر كه رسید به بیست
به حالش بباید گریست!»
» توضیح میان برنامه!:از این جا به بعد ناشی از توهما ت فانتزی نگارنده است و ارزش دیگری ندارد!
روزی كه عمه ام با هزار جور ورد و جادو بالاخره مرا عروس كرد گفتند:
«خداوندا سه درد آمد به یكبار
خرلنگ و زن زشت و طلبكار
خداوندا زن زشت را تو بردار
خودم دانم خر لنگ و طلبكار!»
«خداوندا سه درد آمد به یكبار
خرلنگ و زن زشت و طلبكار
خداوندا زن زشت را تو بردار
خودم دانم خر لنگ و طلبكار!»
توضیح در توضیح:خودمانیم ها عجب خود زنی كردم!
روزی كه برای خریدن عسل(!) برای صبحانه ماه عسل پایم را از خانه بخت به بیرون گذاشتم گفتند:
«چو زن راه بازار گیرد بزن
وگرنه تو در خانه بنشین چو زن»
«چو زن راه بازار گیرد بزن
وگرنه تو در خانه بنشین چو زن»
روزی كه به لطف خدا مرتكب آوردن فرزند پسر شدم گفتند:
«زنان را بود بس همین یك هنر
نشینندو زایند شیران نر»
«زنان را بود بس همین یك هنر
نشینندو زایند شیران نر»
روزی كه همسرم به خاطر بی پولی از خودش فرمان های بد بد صادر می كرد گفتند:
«زن خوب و فرمانبر پارسا
كند مرد درویش را پادشا!»
«زن خوب و فرمانبر پارسا
كند مرد درویش را پادشا!»
روزی كه همسرم را با زن همسایه مان دیدم گفتند:
«زن چو داری نرو پی زن غیر
چوروی در زنت نماند خیر!»
«زن چو داری نرو پی زن غیر
چوروی در زنت نماند خیر!»
روزی كه راز همسرم به گوش خواجه حافظ شیرازی رسید گفتند:
«مگو اسرار حال خویش با زن
كه یابی راز فاش كوی و برزن»
«مگو اسرار حال خویش با زن
كه یابی راز فاش كوی و برزن»
و روزی كه خدای نكرده ،زبانم لال و چشم دشمنانم كور بمیرم می گویند:
«زن و اژدها هر دو در خاك به
جهان پاك از این هر دو ناپاك به!»
«زن و اژدها هر دو در خاك به
جهان پاك از این هر دو ناپاك به!»
منبع : مجله الکترونیکی روزانه
ارسال در تاريخ 87/06/19 توسط √صادق