دوست داشتن از عشق برتر است . عشق یك جوشش كور است و پیوندی از سر نابینایی. اما دوست داشتن خود پیوندی خود آگاه و از روی بصیرت روشن و زلال. عشق بیشتر از غریزه آب می خورد و هر چیزی از روی غریزه سر زند بی ارزش است و دوست داشتن از روح طلوع می کند و تا هر جا که یک روح ارتفاع دارد دوست داشتن نیز همگام با آن اوج می یابد.

عشق زیبائی های دلخواه را در معشوق می آفریند و دوست داشتن زیبائی های دلخواه را در دوست می بیند و می یابد.

عشق یک فریب بزرگ و قوی است و دوست داشتن یک صداقت راستین و صمیمی بی انتها.

عشق خشن است و شدید و در عین حال نا پایدار و نا مطمئن و دوست داشتن لطیف و نرم در عین حال پایدار و سر شار اطمینان.

در عشق رقیب منفور است و در دوست داشتن است که هواداران کویش را چو جان خویشتن دارند. که حسد شاخصه ی عشق است چه عشق معشوق را طعمه خویش می بیند و همواره در اضطراب است که دیگری از چنگش نر باید و اگر ربود با هر دشمنی می ورزد و معشوق نیز منفور می گردد و دوست داشتن ایمان اسن و ایمان یک روح مطلق است یک ابدیت بی مرز است از جنس این عالم نیست.

دكتر علی شریعتی